読者です 読者をやめる 読者になる 読者になる

katosvanidze18851907’s diary

知恵袋、okwaveで質問した回答したものをコピーして載せるだけのブログ。書いた文章は 自分の財産なので。つまりはこのブログは記録する倉庫の役割り。アクセス数やランキングは付録なので興味はない。物事、この世の深淵、本質、真理とは? 全ては知識と文章能力が解決してくれる 知識を付けて盲点を無くしていけば、。ゴールは現状の外に。 現状の外にゴールを作れば未来の記憶が作られるが、現状の内側にゴールを設定すれば、我々は過去にしばれる、過去 の延長線上を生きることに 過去からの脱するに未来に対してイメージ、臨場感を

タイのワット ポーวัดโพธิ์、「菩提の寺」利点欠点限界盲点とは?タイ式ヨーガの国際的な資格とは?

タイのワット ポーวัดโพธิ์、「菩提の寺」利点欠点限界盲点とは?

(外国人でも、無料で、30分ほど

タイ式体操、タイ式ヨーガを学べ、

本格的に学べば、タイ式ヨーガの資格

(世界的に資格を取得出来る?)


タイ式ヨーガの国際的な資格とは?

(タイ式ヨーガは、インドヨーガと比べて、激しい動きがなく、ヨーガを行なった後の、身体(体)のメンテナンス様の

ヨーガとして世界的に認知されている?らしい)


タイのヨーガとインドのヨーガ、

中国のヨーガ、日本のヨーガ、と

座禅とヨーガの違いとは?

もともと座禅はヨーガだが、

日本人向けに座禅と呼んでいるのだろうか?


宗教カテゴリー皆さんの

ご回答のほど、

お待ちしております。


https://ja.m.wikipedia.org/wiki/ワット・プラチェートゥポンウィモンマンカラーラーム

編集

ワット・プラチェートゥポンウィモンマンカラーラーム=ラーチャウォーラマハーウィハーン(タイ語: วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร)はワット・ポー(タイ語: วัดโพธิ์、「菩提の寺」の意)の名で有名なタイのバンコク・プラナコーン区にある王室寺院。黄金に輝く巨大な涅槃仏があり、涅槃寺とも呼ばれる事もある。


バンコクで最大の最も古くからある寺院でもあり、敷地面積は50ライ(約80,000m²)の面積を有する。寺院の構造は2つに分かれており、本堂や図書室などを中心とする北部分と南に小道をはさんで南部分には庫裏がある。一般公開されているのは北側の部分のみである。


チャクリー王朝開始以来、王族の庇護を背景に成長した。敷地内の仏塔は王や王族の墓のようなものである。また、タイで初めての市民大学としてタイの歴史、美術、文学、医学の知識を記録している。[1]


中国の文化とタイの文化の混合様式の代表的な建築の一つとして知られ、仏塔には中国製の陶器の破片がはめられており、中庭では中国の様式を持った像などが飾られている。


涅槃仏[編集]


涅槃仏の足の裏

全長46メートル、高さ15メートルの涅槃仏が有名である。宗教に熱心なラーマ3世による命で制作が始まった。全身が金箔で覆われており、眼と足の裏には真珠貝の内面が使われている。足の裏にはインドと中国とタイの混合様式で仏教に関することが描かれている。また、殿堂には108つの鉢があり、その中にサタン硬貨を入れることで煩悩を1つずつ捨てるという行為が仏教徒に限らない観光客にも広く行われている。


1831年にラーマ三世王(在位1824-51年)は寺院の改修工事を命じ、各方面の知識を収集させたと伝えられており、タイ初の大学であるといわれる。医学の分野では、薬草の調合法、マッサージのポイントを示した人体図、「ルーシーダットン」という健康体操の姿勢を模した像が造形的に残されている。[1]


現在、タイ古式マッサージなどのタイ式医療(英語版)の学校ワット・ポー伝統医学校(ワット・ポー・トラディショナル・メディカル・スクール:WTS)が敷地内にある。外国人に人気で、近年では生徒の8割は外国人である[1]。マッサージ師に対して技能があることを認める証明書や、その証明書を発行する権利をマッサージの教師に発行している。これは公的な資格のないマッサージ業界において、マッサージ師の地位向上に大きく役立っている。また、スクールの学生によるマッサージサービスを受けることができる。下記公式ホームページによれば現在スクールは本校・サーラーヤー校・チャーンワッタナ校・チエンマイ校の4校ある。


http://www.thailandtravel.or.jp/detail/sightseeing/?no=14


https://en.wikipedia.org/wiki/Wat_Pho

Wat Pho (Thai: วัดโพธิ์, IPA: [wát pʰoː]), also spelt Wat Po, is a Buddhist temple complex in the Phra Nakhon District, Bangkok, Thailand. It is on Rattanakosin Island, directly south of the Grand Palace.[2] Known also as the Temple of the Reclining Buddha, its official name is Wat Phra Chetuphon Vimolmangklararm Rajwaramahaviharn[1] (Thai: วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร; rtgs: Wat Phra Chettuphon Wimonmangkhlaram Ratchaworamahawihan; IPA: [wát pʰráʔ tɕʰê:t.tù.pʰon wíʔ.mon.maŋ.kʰlaː.raːm râːt.tɕʰá.wɔː.ráʔ.má.hǎː.wíʔ.hǎːn]).[3] The more commonly known name, Wat Pho, is a contraction of its older name Wat Photaram (Thai: วัดโพธาราม; rtgs: Wat Photharam).[4]

The temple is first on the list of six temples in Thailand classed as the highest grade of the first-class royal temples.[5][6] It is associated with King Rama I who rebuilt the temple complex on an earlier temple site, and became his main temple where some of his ashes are enshrined.[7] The temple was later expanded and extensively renovated by Rama III. The temple complex houses the largest collection of Buddha images in Thailand, including a 46 m long reclining Buddha. The temple is considered the earliest centre for public education in Thailand, and the marble illustrations and inscriptions placed in the temple for public instructions has been recognised by UNESCO in its Memory of the World Programme. It houses a school of Thai medicine, and is also known as the birthplace of traditional Thai massage which is still taught and practiced at the temple.[8]


Thai massage[edit]


Medicine pavilion


Illustrations in the medicine pavilion

The temple is considered the first public university of Thailand, teaching students in the fields of religion, science, and literature through murals and sculptures.[8] A school for traditional medicine and massage was established at the temple in 1955, and now offers four courses in Thai medicine: Thai pharmacy, Thai medical practice, Thai midwifery, and Thai massage.[45] This, the Wat Pho Thai Traditional Medical and Massage School, is the first school of Thai medicine approved by the Thai Ministry of Education, and one of the earliest massage schools. It remains the national headquarters and the center of education of traditional Thai medicine and massage to this day. Courses on Thai massage are held in Wat Pho, and these may last a few weeks to a year.[18] Two pavilions at the eastern edge of the Wat Pho compound are used as classrooms for practising Thai traditional massage and herbal massage, and visitors can received massage treatment here for a fee.[46][47] Foreigners from 135 countries have studied Thai massage at Wat Po.[48]

There are many medical inscriptions and illustrations placed in various buildings around the temple complex, some of which serve as instructions for Thai massage therapists, particularly those in the north medical pavilion.[49] Among these are 60 inscribed plaques, 30 each for the front and back of human body, showing pressure points used in traditional Thai massage. These therapeutic points and energy pathways, known as sen, are engraved on the human figures, with explanations given on the walls next to the plaques.[50] They are based on the principle of energy flow similar to that of Chinese acupuncture. The understanding so far is that the figures represent relationships between anatomical locations and effects produced by massage treatment at those locations, but full research on the diagrams has yet to be completed.[51]


https://th.wikipedia.org/wiki/วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร

วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (/วัด-พฺระ-เช-ตุ-พน-วิ-มน-มัง-คะ-ลา-ราม/[1]) หรือ วัดโพธิ์ เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรมหาวิหาร[2] และเป็นวัดประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทั้งยังเปรียบเสมือนเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของประเทศด้วย เนื่องจากเป็นที่รวมจารึกสรรพวิชาหลายแขนง และทางยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกความทรงจำโลกของภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก เมื่อ มีนาคม พ.ศ. 2551[3] และวันที่ 16 มิถุนายน 2554 ทางยูเนสโก ได้ขึ้นทะเบียนจารึกวัดโพธิ์จำนวน 1,440 ชิ้น เป็นมรดกความทรงจำโลก ในทะเบียนนานาชาติ

วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหารถือได้ว่าเป็นวัดที่มีพระเจดีย์มากที่สุดในประเทศไทย โดยมีจำนวนประมาณ 99 องค์[4] พระเจดีย์ที่สำคัญ คือ พระมหาเจดีย์สี่รัชกาล ซึ่งเป็นพระมหาเจดีย์ประจำพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ในแง่ของการท่องเที่ยวแล้ว วัดโพธิ์ได้รับความนิยมเที่ยวเป็นลำดับที่ 24 ของโลก ในปี พ.ศ. 2549 โดยมีนักท่องเที่ยวมาเยือนในปีนั้นถึง 8,155,000 คน[5]

เนื้อหา  [ซ่อน] 

1 ประวัติ

2 สิ่งก่อสร้างภายในวัด

2.1 เขตวัดโพธาราม (เดิม)

2.1.1 วิหารพระพุทธไสยาส

2.1.2 พระมหาเจดีย์สี่รัชกาล

2.1.3 ศาลาการเปรียญ

2.2 เขตพระอุโบสถ

2.2.1 พระอุโบสถ

2.2.2 พระวิหารทิศ

2.2.3 พระเจดีย์

2.2.3.1 พระเจดีย์ราย

2.2.3.2 พระเจดีย์หมู่ห้าฐานเดียว

2.2.3.3 พระมหาสถูป

2.3 ประติมากรรมอื่น ๆ

2.3.1 รูปปั้นฤๅษีดัดตน

2.3.2 ยักษ์วัดโพธิ์

3 ลำดับเจ้าอาวาส

4 การศึกษา

4.1 มหาวิทยาลัยแห่งแรกของประเทศไทย

4.2 โรงเรียนภายในวัด

5 อ้างอิง

6 แหล่งข้อมูลอื่น

ประวัติ[แก้]

วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามตามประวัติสร้างมาตั้งแต่ครั้งสมัยอยุธยา แต่ไม่ปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการสร้าง เดิมเรียกว่า "วัดโพธาราม" หรือ "วัดโพธิ์" ได้ถูกยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงในสมัยกรุงธนบุรี ครั้งถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาวัดนี้ใหม่ใน พ.ศ. 2331 โดยทรงสร้างพระอุโบสถ พระระเบียง พระวิหาร ตลอดจนบูรณะของเดิม เมื่อแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2344 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาวาส" เป็นวัดประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช


iPhoneから送信